Dwadzieścia dwa lata po premierze klasycznego Platypus, gra powraca w wersji Reclayed, oferując odświeżoną oprawę, nowe bronie i dodatkową zawartość. Dla mnie, fana oryginału z początku lat 2000., był to powrót do dzieciństwa i… trochę wstrząs nostalgiczny. Bo jak tu nie uśmiechnąć się, widząc palce animowane w glinie na statkach kosmicznych? Gra od razu przyciąga…
Są gry, w których pierwszy strzał w głowę robi na człowieku większe wrażenie niż cała kampania fabularna. Killing Floor 3 właśnie tak zaczyna: klik, huk, fontanna krwi, mutant przewraca się jak worek kartofli. To ta chwila, dla której w ogóle się odpala grę. Problem? Po kilku godzinach okazuje się, że cała reszta to tylko mniej…
Nie ma wielu gier, które po kilku godzinach potrafią wywołać we mnie ten dobrze znany dreszcz: „jeszcze jedna runa, tylko jedna”. Hell Clock to nie kolejny klon „kliknij i lootuj” ani też nie próba skopiowania sukcesu Hadesa. To dziwna mieszanka roguelite’a i pełnoprawnego ARPG, która na papierze brzmi jak Frankenstein, ale w praktyce działa zaskakująco…
Zdarzało mi się grać w różne symulatory randkowe — od tych klasycznych, aż po romans z pułkownikiem Sanders’em. Ale Date Everything! to zupełnie inny wymiar randkowania. I to dosłownie – bo zamiast ludzi, serce oddajemy… domowym sprzętom. Tak, flirt z pralką, konfrontacja z lampą biurkową i emocjonalne zbliżenie do dymnego czujnika stały się częścią mojego…
Są takie gry, które nie próbują wynaleźć gatunku na nowo, ale robią wszystko tak dobrze, że trudno się od nich oderwać. Lost in Random: The Eternal Die to właśnie taka perełka. Na papierze – kolejny roguelike z losowymi pokojami i znajomym pętlą rozgrywki. Ale w praktyce? To coś znacznie bardziej unikatowego, nawet jeśli nie wszystko…
Crashlands 2 to gra, która najpierw cię zirytuje. Potem oczaruje. A na końcu – jeśli dasz jej szansę – to kompletnie wciągnie. Spędziłem z nią kilkadziesiąt godzin i muszę przyznać jedno: to jedna z najdziwniejszych, a jednocześnie najbardziej relaksujących gier, jakie ograłem w ostatnich miesiącach. Nie potrzebujesz tu jedzenia, picia, ani siły witalnej do trzymania…
Gdy w 2015 roku Crypt of the NecroDancer połączył dungeon crawling z rytmicznym gameplayem, stał się kultowym hitem. Później Cadence of Hyrule udowodnił, że ten szalony pomysł działa nawet w uniwersum Zeldy. Teraz Rift of the NecroDancer (RotN) próbuje przebić się przez mur oczekiwań fanów – ale zamiast udoskonalać sprawdzoną formułę, rzuca nas w wir hybrydy Guitar Hero i wizualnej powieści. Czy to…
Nie jestem typem gracza, który potrzebuje nieustannego napięcia. Czasem po prostu chcę się wyciszyć – popatrzeć na krajobrazy, posłuchać muzyki, przeżyć coś bez pośpiechu. Pierwsza część Spirit of the North dawała mi dokładnie to. Lis, nordycki klimat, subtelna opowieść bez słów – to działało. Dlatego z dużym entuzjazmem odpaliłem Spirit of the North 2, które…
No dobra, siedzę sobie po tych kilku dniach z Old Skies i muszę wam powiedzieć, że ten najnowszy wypiek od Wadjet Eye serio mnie wciągnął. Zazwyczaj podchodzę do point-and-clicków z pewną dozą rezerwy, bo ileż można klikać na te piksele, prawda? Ale tutaj, cholera, historia Fii Quinn, agentki czasu, która skacze po osi czasu jak…
Dziś pod lupę bierzemy La Quimera, strzelankę FPP osadzoną w mrocznym, dystopijnym świecie Ameryki Łacińskiej. Twórcy obiecywali nam wciągającą historię, futurystyczne bronie i możliwość kooperacji. Czy dostarczyli towar? Po kilku dniach spędzonych z tym tytułem, mam kilka przemyśleń, którymi chciałbym się z Wami podzielić. Pierwsze wrażenie? Technicznie jest całkiem nieźle. Na moim high-endowym sprzęcie (RTX…
Od pierwszych minut widać, że MachineGames podjęło się zadania niemal niemożliwego – uchwycenia ducha klasycznych filmów o Indianie Jonesie w interaktywnej formie. Efekt? Mieszanka wybuchowa nostalgii, solidnej rozgrywki i technicznego polotu, która momentami zachwyca, ale miejscami też rozczarowuje. Oto moja recenzja gry Indiana Jones i Wielki Krąg na PS5. Największą siłą gry jest jej niezwykła…
Porty VR dużych gier zazwyczaj budzą niepokój. Często są niekompletne, niewygodne albo wręcz psują oryginalne doświadczenie. Na szczęście Hitman w wersji na PSVR 2 nie tylko omija te pułapki, ale momentami wręcz zachwyca. Już od pierwszej minuty widać postęp względem wersji na PSVR1. Obraz jest znacznie wyraźniejszy, a lokacje takie jak słoneczna Sapienza czy pełne…